|
|
 |
De muskusos behoort tot de familie van de geit en weegt 225 tot 400 kilo.
Hij kan een topsnelheid bereiken van 60 km per uur.
|
 |
De muskusos heeft een vacht van diepbruine kleur met een lichte vlek op de neus en
achter de schouders. De hoorn is plat en breed en bevindt zich dicht bij de schedel
met gekromde uiteinden. De nek en poten zijn kort en gedrongen. De muskusos heeft
een korte staart die vaak wordt aangezien als deel van de vacht.
|
 |
Het paarseizoen loopt van juli tot september en de kalfjes worden ongeveer 9 maanden later geboren in april en mei.
|
 |
Tijdens de zomer leven ze in kleine kuddes van 10 tot 12 dieren. De stieren zijn solitaire dieren en
leven alleen, gescheiden van de kudde. Tijdens de winter neemt het aantal dieren in een kudde toe.
|
 |
Gedurende de winter voeden ze zich met lichen, bessenstruikjes, gras en mos die in kleine stroken te
vinden zijn in de sneeuw. In de zomer vertrekt de muskusos naar de berkebossen in het hooggebergte of
de bossen dichterbij. Het voedsel bestaat dan voornamelijk uit wilgen, berk en verschillende kruidenplanten.
|
 |
De muskusos is bestand tegen extreem koude temperaturen (tot 50 graden onder Celcius) dankzij hun lange,
dikke wolvacht. Deze buitenste vacht behouden ze ook tijdens de zomer, maar de onderste vacht
verliezen ze in mei en juni. Dit is de meest kostbare wol ter wereld. Een halve kilo van deze wol, gesponnen
tot een 40 vezeldraad laat zich uitstrekken over een afstand van 40 kilometer!
|
 |
Het aantal dieren van de muskusos-soort is sterk gedaald de afgelopen jaren, maar
in het Nationale Park Dovrefjell is het aantal juist toegenomen. Deze stijging
resulteerde in een debat dat draaide om de vraag of jagen moest worden toegestaan
om de grootte van de kuddes in te perken. Toen is besloten dat jagen voorsalsnog
niet is toegestaan.
|
|
Naar boven |